Półki w supermarketach uginają się pod ciężarem zestawów komputerowych. Zwykle znajdują się na nich pecety kosztujące od 1500 złotych do kilku tysięcy. Czym się różnią? Jaki model wybrać? A może kupić wszystkie części osobno i zlecić ich złożenie firmie komputerowej? Na te pytania odpowiem w niniejszym artykule.

Nie mam nic przeciwko kupowaniu PC w markecie. Jest jednak kilka zasad. Trzeba dokładnie przyjrzeć się specyfikacji urządzenia, gdyż zwykle mamy do czynienia z bardzo dziwnym zjawiskiem - najtańsze części są rzekomo najlepsze, najdroższe - najgorsze. Oczywiście ma to na celu przyciągnięcie klienta, który nie jest obeznany w tej dziedzinie i pomyśli, że trafiła się okazja. Rozczarowanie pojawi się w domu, gdy nabyty sprzęt nie spełni oczekiwań. Polecam także uważać na wszędobylskie reklamy - należy zauważyć, że zwykle na bilboardach popularnych sieci sklepów, wymieniane są tylko podzespoły, które zwracają uwagę, czyli te lepsze. Na przykład szybki procesor. O zintegrowanej karcie graficznej, która stanowi słaby punkt zestawu, nie wspomina się. Bo po co odstraszać? Bardzo ważna jest gwarancja. I to nie dla całości, ale dla poszczególnych części składowych.

Zanim wybierzemy się do sklepu, musimy odpowiedzieć na dwa pytania: jak prezentuje się zasobność naszego portfela oraz do czego ma służyć komputer. W tym konkretnym przypadku mamy na myśli głównie gry. I głównie dla dzieci, choć nie tylko. Bo dzieci to również młodzież. Przyjmijmy, że do 16 roku życia.

Zacznijmy od karty graficznej. Na rynku dostępne są już modele, które kosztują nawet kilka tysięcy złotych. Tak naprawdę, jeśli chcemy osiągnąć w najbardziej wymagających grach przyzwoitą wydajność (głównie są to strzelaniny, choć nierzadko także strategie, gry sportowe i cRPG) , musimy liczyć się z wydatkiem rzędu 500 złotych (np. Radeon HD 4850 lub GeForce GTX 260). Wówczas mamy pewność, że przez najbliższe półtora roku większość gier zadziała na wysokich ustawieniach. Młodsi gracze będą potrzebowali do gier raczej dużo słabszego układu (Radeon X1950 w zupełności wystarczy, może być nawet słabsza karta), gdyż gry dedykowane odbiorcom, którzy nie ukończyli dziesiątego roku życia, nie cechują się żadnymi nowinkami technicznymi, a program działa w niskiej rozdzielczości. Mowa tu głównie o produkcjach, których recenzje pojawiły się ostatnio na łamach SuperKid. Wyjątkiem od tej reguły są jedynie gry stworzone na bazie znanych przebojów kinowych, czyli np. WALL-E oraz Kung Fu Panda. Mimo, iż grafika w nich nie zachwyca, wymagania sprzętowe są dość wysokie.

Bardzo ważna jest pamięć operacyjna. Zwłaszcza, że obecnie 1 gigabajt dobrej firmy to wydatek rzędu 50-60 złotych. Standardem jest posiadanie pod obudową komputera dwóch kostek tego typu, ale jeśli liczymy na to, że zagramy w najnowsze premiery, powinniśmy zaopatrzyć się w jeszcze jedną. Świetnie wpasuje się to do zestawu z przytoczonym Radeonem HD 4850 lub GTX'em 260. Jeśli jednak wyposażymy komputer w tańszą kartę i jednocześnie mniej wydajną, spokojnie możemy kupić tylko jedną, góra dwie kości. Większej ilości i tak nie wykorzystamy.

Procesor. Na rynku dostępne są zarówno jednordzeniowe (wychodzące z mody, jeśli chodzi o gry oczywiście), dwu i czterordzeniowe układy. Te ostatnie możemy spokojnie pominąć, gdyż nawet najbardziej wymagające produkcje nie korzystają z ich możliwości. Analogicznie do omawianych wcześniej elementów, zaopatrujemy się w lepszy lub gorszy model. Warto zwrócić uwagę na częstotliwość taktowania rdzenia procesora w przypadku dwurdzeniowej wersji (np. Athlon X2 czy Core 2 Duo). Aktualnie osiągalne modele pracują nawet z częstotliwością mniejszą, niż 2 GHz. Całkowicie je odradzam. Świetnie, w nowszych grach, sprawdzi się układ 2,4 GHz (razy dwa, rzecz jasna), natomiast w starszych jednordzeniowy Pentium czwartej generacji, który przekracza nawet 3 GHz.

Płyta główna. Musimy pamiętać o dwóch podstawowych sprawach. Czy mamy zamiar rozbudowywać w przyszłości nasz komputer, czy tez wymienić od razu wszystkie części. Jeśli wybierzemy drugą z tych możliwości, zadbajmy o to, by wszystkie podzespoły były kompatybilne z zakupioną płytą. Jak to sprawdzić? Wystarczy szczegółowo zapoznać się ze specyfikacją. Natomiast, jeśli będziemy chcieli wymieniać kartę graficzną, koniecznie zauważmy, czy korzysta ona z interfejsu AGP (stare modele, nawet bardzo) czy PCIe. Powinniśmy także zostawić miejsce na dodatkowe kości pamięci RAM.

Na koniec pozostaje nam dysk twardy (pojemność zależy wyłącznie od tego, co mamy zamiar na nim przechowywać, lecz dla przeciętnego użytkownika model o pojemności 250 GB będzie idealny), klawiatura oraz mysz. Odpowiednio jest to wydatek rzędu 40-50 i 20-30 złotych, jeśli nie mamy zamiaru rozpocząć kariery zawodowego gracza. Liczy się wygoda. Jeśli chodzi o monitor, nawet średniej klasy LCD kosztują teraz 600 złotych i oferują przekątną ekranu 19 cali. Za dwa razy więcej można już mieć naprawdę dobry wyświetlacz. Nie polecam urządzeń typu CRT, chyba że mamy zamiar użytkować zaawansowane programy graficzne - wówczas tego typu urządzenie sprawdza się dużo lepiej, gdyż potrafi wyświetlać bardziej wyraźne kolory.

Podsumowując, warto kupić zestaw komputerowy dostosowany do konkretnych potrzeb, by w sklepie nie przepłacać i nie kupować czegoś, czego i tak nie jesteśmy w stanie w pełni wykorzystać. W przypadku programów edukacyjnych dla dzieci do lat 10 wymagania sprzętowe są tak naprawdę niewielkie.